Uitgaan

Grote hemel, wordt het dan nooit eens rustig in het toch al zo hectische leven. De afgelopen dagen bereikten mij via diverse dochters berichten dat dochter drie voornemens is om morgenavond uit te gaan met een of andere wildvreemde gozer. Voor mij dan tenminste, want iedereen, mijn vrouw incluis, schijnt hem al te kennen en te weten wat er aan de hand is. Alleen Gekke Gerrit wordt dus zo lang mogelijk van de domme gehouden, want mogelijk roet in het eten en zo. Waarom weet ik nooit wat hier in huis gebeurt?
Ze wilden eerst naar de late voorstelling van een Nederlandstalige film. Nederlandstalig,  dan betekent dat onverstaanbaar Goois gebrabbel, veel gevloek en veel sex. Dat gaat dus mooi niet door. Maar ja, wie ben ik als enige man tussen vier opstandige vrouwen. Ik ken mijn plekje. Terug in de mand jij. Maar gelukkig heb ik het voor mekaar weten te krijgen dat het nu de vroege voorstelling wordt, en dat meneer zich eerst even hier aan huis vervoegt om door mij ernstig gekeurd te worden. En z’n adres en telefoonnummer natuurlijk, dat wil ik ook. Wat is dat voor een knaap, wat doen z’n ouders. Zit natuurlijk ook aan de drugs. Visioenen van Joran. Doet hij wel z’n best op school?
Ik ben dus nu aan het oefenen op zó hevig doorborende  en dreigende blikken dat straks elke lust tot voortijdig zoenen en mogelijk erger nog de knaap zal vergaan. Misschien ga ik in het donker wel één rij achter hen zitten, om er direkt tussen te duiken als het tot ongerijmdheden dreigt te komen. Zaallichten aan graag, mag de film even onderbroken worden, ik moet even iemand toespreken. Geen paniek mensen, alles onder controle. Supervader in de bocht.

De geschiedenis herhaalt zich. Ooit zat ik als zestienjarige met mijn vriendin – heel romantisch- in het honkbalstadion. Van de wedstrijd zagen we niet veel, en hoe het afliep weet ik ook niet meer, maar wel was daar ineens het boze gezicht van mijn vader die achter ons uit het publiek oprees in een vlaag van ouderlijk toezicht. De rest van de avond was èrg gezellig, leuke sfeer en zo. Ik heb geloof ik thuis een week niet gesproken toen, maar uiteindelijk bleek ook die verkering niet bestand tegen de tand des pubertijds, en misschien was het ook wel beter zo. Anders had ik nu niet in de stress gezeten en geweten dat het allemaal wel los zal lopen.
Nee, laat ze maar gezellig uitgaan morgenavond. Hopelijk neemt hij wèl een bloemetje voor haar mee. ’t Is tenslotte Valentijnsdag.