Berichten

Geplaatst op

Live vanuit de les!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=BwcbiWX-qvM[/youtube] 

En daar sta je dan op YouTube. Drie leerlingen van het Stedelijk Gymnasium in Nijmegen moeten een dagje thuis hun zonden overdenken. De school schorste de drie nadat ze een filmpje op internet plaatsten waarin te zien is hoe vijftien leerlingen tijdens een les ongemerkt via het raam ontsnappen. Hoofdrolspeelster in de film: een reddeloze of radeloze collega, die onverstoorbaar verder op het bord blijft schrijven terwijl de ene na de andere professor in spé uit het raam duikt, op de tonen van “I want to be free” van Queen. De cineast filmt er met zijn mobieltje lustig op los, en upload het één en ander nog tijdens de les naar YouTube, waar de hele wereld vervolgens commentaar kan leveren. Met naam en toenaam wordt ze daar genoemd. Een populaire en ongetwijfeld moderne vader: “Zeker goed, als mijn zoon het zou doen zal ik ook dubbel liggen…. RESPECT “.  Ook zo’n totaal gedegradeerd mode-woord….
De rector doet nog een extra schepje op deze publiekelijke vernedering door in de lokale krant te melden dat “de lerares een coachingstraject zal volgen om in de toekomst beter orde te kunnen houden”.  Als je door je drukke managersbaan inderdaad geen flauw benul hebt van wat er op de werkvloer speelt, dan kom je tot dit soort steunbetuigingen aan je personeel.
Maar misschien is dit wel een fantastische docent, laat maar ophoepelen, die leerlingen die je les verzieken en daarmee RESPECT van popi-ouders oogsten. Desnoods door het raam, als ze te belabberd zijn om naar de deur te lopen. Ze maakt zich niet druk, wordt niet kwaad. Respect hoor.

Tot slot nog een andere leraar hieronder:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=91OO2BeZRkY[/youtube]

Geplaatst op

Haarkrapsessie

 Al eerder schreef ik over de onderwijs-vernieuwingsdrift die nu ook het agrarisch onderwijs in zijn ijzeren greep houdt. Nooit echt een bolwerk van vernieuwing, maar àls er dan toch gemoderniseerd moet worden, dan gaat het ook gelijk hard. Waar overal het competentie-leren inmiddels als onwerkbaar en ongewenst wordt afgeschaft of afgezwakt, wordt hier zwaar ingezet.

Dat gaat gepaard met veel hippe kretologie, liefst in het Engels: “Make your own peanutbutter!”,  juicht een kleurrijke folder van  een MBO-voedingsmiddelenopleiding ons toe. Iedereen doet daar aan “Working apart 2gether!”, het W.A.T.-concept. Zoiets doet het altijd goed, zo’n sms-woordje in je reclame-uitingen. De jeugd stroomt toe.

Vooraan in de groep van juichende pleitbezorgers en enthousiastelingen staan de onderwijs-adviesbureau’s en het management van de opleidingsinstituten. Zolang je maar je hoofd boven het wolkendek blijft uitsteken schijnt altijd de zon en is er geen vuiltje aan de lucht.
Om nog wat extra cachet aan die zonneschijn te geven worden onderwijsbureau’s en managers in het agrarisch onderwijs uitgenodigd voor een fijne conferentie over “De Groene Standaard“, die “van ons allemaal is”. Bedoeld voor locatie-overstijgende managers, locatie-managers, afdelings-managers, ja, dat gaat nog druk worden daar, en alles “om het gevoel te versterken en te kunnen uitdragen”.

De middag zal garant staan voor een frisse kijk op de examinering. Dat is wel nodig ook, want de instantie die toezicht moest houden op correcte vraagstelling bij die examens, het KCE,  is door de onderwijs-inspectie ernstig op de vingers getikt en blijkbaar van haar taak ontheven, wegens blijkbare incompetentie.
Het kernwoord is echter “vertrouwen” en dan komt alles vast wel goed. En daar komen dan nog ambitie en creativiteit bij. Er zijn natuurlijk ook enkele workshops, die allen vertrouwen als basis hebben. De laatste is het meest intrigerend:
Vertrouwen in het creatieve proces van de implementatie. En dat zal gebeuren – nu komt het – door middel van een “HAARKRAPSESSIE, waarmee het creatieve proces een impuls wordt gegeven.”

Een haarkrapsessie…. daar krab ik me toch even van in de haren, die dit nieuwe cursusjaar in versneld tempo grijs worden. Wat zou dat zijn? Zou men krabben bedoelen? Zit men krap aan de top? Het zal in elk geval erg creatief zijn. Zó creatief, dat dit alleen maar door een onderwijs-adviesbureau bedacht kan zijn. Geheel in de stijl van het competentieleren.
Ik heb ongelooflijke spijt dat ik geen onderwijsmanager ben. Ik mag niet mee. Gauw solliciteren.

Geplaatst op

Panniek in onderweislandt

Er is panniek in onderweislandt. Ontredering, gaos.
De eindexamennormen moeten worden aangescherpt. Wiskunde, Engels, Nederlands, het mag geen vijf meer zijn. “Kan niet” zegt de minister. De helft van alle eindexamenkandidaten zou dan zakken. De helft presteert nu dus qua basisvaardigheden onvoldoende. Die kan tot nu toe blijkbaar ongestoord door naar de universiteit. En hoe moet dat dan? Mag de leerling dan echt zijn eigen leervraag niet meer bepalen? Moet er dan echt weer wat geëist worden van de leerling? En hoe moet dat dan met al die onderwijs-adviesbureaus? Met al die prachtige instellingen, vol deskundigen, die allemaal zo goed weten hoe wij, leerkrachten, moeten coachen, assessen, tutoren?
Geef de docent meer geld, dan is het probleem opgelost. Ach, een grote groep vers opgeleide docenten zou met de beste wil van de wereld niet uit kunnen rekenen om welk bedrag het gaat als er gesproken wordt over een loonsverhoging van pakweg anderhalf procent.  
Ik was vandaag even bij de Dixons, kocht daar iets en zou daarbij wat geld terug krijgen. Men kwam er niet uit. De kassa gaf het terug te betalen bedrag aan. Toch ging het mis. Er werd een collega bij geroepen. Hevig overleg. Uiteindelijk, na geduldige uitleg mijnerzijds, werd een bedragje in mijn hand gestopt. Had ik het viervoudige voorgerekend, dan was het waarschijnlijk ook gelukt.

Voor de liefhebbers dus hier een linkje naar de Nationale Rekentoets, die test op het niveau van een groep 8 van de basisschool:  
http://extra.volkskrant.nl/qz/gen/nationalerekentoets/index.php

Geplaatst op

Bijtijds

Gisteren, 5 september,  was ik even bij ’s lands grootste kruidenier om daar wat inkoopjes te doen. Tot mijn afgrijzen ontdekte ik daar  op een opvallende, ruim bemeten plek een groot schap met – u raadt het al – strooigoed en pepernoten. Met nog vier maanden te gaan is het dus blijkbaar de bedoeling dat we ons al massaal op de pepernoten storten en elke avond kwistig strooiend door het pand gaan om ons kroost al vast op te fokken tot een hysterisch hoogtepunt op 5 december. De hoeveelheid speelgoedreclames ( voor zover nog niet alles door de fabrikant is teruggehaald wegens te veel Chinees lood of zo ) zal vanaf heden ook explosief toenemen, en waarschijnlijk mogen we ook al gauw de nieuwe Sinterklaashit van de Toppers op de radio beluisteren, afgewisseld met de Kersthit en zo nu en dan een opwarmertje voor de snel naderende paasdagen. En ik zal vandaag en morgen de brievenbus scherp in de gaten houden voor de speelgoed-krantjes, waar Sinterklaas trouwens niet meer in voor mag komen omdat het eigenlijk alleen nog maar een hinderlijke tussenstop is op weg naar Kerst. Sinterklaas is commercieel gezien een stuk minder interessant dan de seniele dronken gek die Kerstman heet.
Vorig jaar september haalde ik mij de woede van twee etalage-medewerkers van V&D op de hals, die bezig waren met het aanbrengen van kerstversiering. Of ze er maar gelijk wat paaseitjes bij wilden hangen. Werd niet gewaardeerd.
O ja, en nu ik toch bezig ben, even een tip voor mijn werkgever: vorig jaar mocht tot € 35  belastingvrij aan kerstpakketten worden weggegeven. Dit jaar is dat bedrag voor de werkgever verhoogd tot € 70! Aldus het Voorlichtingsbureau voor de Kerstpakketten . Weet je wat: geef het kerstpakket eigenlijk maar gelijk volgende week.

Geplaatst op

“IK WIL NIET WERKEN VOOR EEN WERKGEVER DIE ONGEVRAAGD MIJN EMAILS LEEST”

Hallo baas, niet gelijk gaan schreeuwen en ontslagbrief de deur uit laten gaan. Dit is slechts een stelling die ik vandaag kreeg toegestuurd, met daarbij het verzoek om een reactie te schrijven. Het is reeds langer bekend dat veel werkgevers ook het weblog van hun werknemers lezen. Webloggers hebben de neiging om zo af en toe hun werkgever eens kritisch te beschouwen, waarbij zij menen dat redelijk anoniem te kunnen doen.
Veel werkgevers kunnen ook door eenvoudig wat rond te Googelen op de naam of bijnaam van hun werknemers uiterst interessante informatie of het internet vinden. Wie op het internet gaat zoeken naar “competentie-leren” in combinatie met de naam van dit weblog, zal makkelijk kunnen ontdekken hoe ik als leerkracht daarover denk.   Vroeger had je een bureaulade met daarin een berg aantekeningen en opmerkingen. Wie slim was, zorgde er voor dat daar geen nare dingen over de baas bij zaten. Een afgesloten bureau-lade was op zich ook al verdacht. Nu stuur je aan honderd collega’s met een druk op de knop door wat je op het hart ligt: mopjes, plaatjes, liedjes, noem maar op. Ook mopjes over de baas bijvoorbeeld. Hihihi, hahaha. Tot vervelens toe.

Ik kan me voorstellen dat een en ander tot een ernstig verhoogde vorm van joligheid ontaardt, en dat dit ook de nodige werktijd gaat kosten. Daar zal een baas terecht niet blij mee zijn.
Iedereen heeft tegenwoordig thuis internet. Iedereen kan ook vaak thuis meer werk doen dan in het ‘papieren tijdperk’. Ga niet klagen als een werkgever maatregelen neemt, zoals het verbieden van email voor privé-gebruiken -als dat niet helpt – het ongevraagd lezen van de op het werk verstuurde en ontvangen emails.  Privé email versturen kan gewoon thuis. Net als het zwart maken van de werkgever, als men daar zo’n prangende behoefte aan heeft.
Mijn werkgever mag rustig mijn mailtjes lezen op het werk. Ik heb – op mijn werk –  niks te verbergen. Graag ook even alle spam er alvast uithalen dan. En nog een tip voor de meelezende werkgever: kijk ook eens even in de geschiedenis of bij de opgeslagen cookies van Internet Explorer. Dat kan ook een boeiende en leerzame ervaring zijn. Collega’s: snel wissen dus, die map met tijdelijke internet-bestanden.

Geplaatst op

Polaroid

De Amerikaanse kunstenaar Jordan C. Greenhalgh maakt met behulp van 987 polaroid-fotootjes ( wat is dat ook al weer? )  onderstaand fimpje. Het bekijken waard.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=Tkq2Kq-LmJg[/youtube]

Geplaatst op

Monument

De argeloze bezoeker, die voor het eerst het dorpje B. op de Veluwe binnenrijdt, heeft daarvoor een aantal invalswegen tot zijn of haar beschikking. Maar welke men ook neemt, de in de verte opdoemende skyline doet vermoeden dat men hier een jaren geleden na een mislukt experiment ontruimd Syberisch centrum voor biologische oorlogsvoering betreedt. Vanuit het noorden is daar leegstand met ontzagwekkende kantoorcomplexen en een verlaten transferium, en een roestig kunstwerk. Vanuit het westen baant de bezoeker zich een weg door een troosteloos bedrijventerrein, temidden van uitgestrekte bouwterreinen, vanuit het oosten aanschouwt men de contouren van een kolossale veevoederfabriek en moet men zich – alweer – door een bedrijven-complex begeven, en het zuiden spant de kroon, want daar verrijst nu een bouwproject wat qua proporties doet denken aan een Chinees stuwdammencomplex ergens in de Yangtse-rivier, maar nadere bestudering leert dat het hier om een onverzettelijk kerkgebouw gaat, wat groot en dreigend het verdere zicht op het dorp ontneemt. Ongeveer dag en nacht wordt daar gebouwd, want stel je voor dat je te laat bent voor het einde der tijden.

Nu is B. al veel langer ongeveer één van de lelijkste dorpen van Nederland. Elk jaar verschijnt er een gemeentegidsje, met op de voorkant een foto van een markant “historisch” plekje. Bij gebrek aan dit soort plekjes heeft men dit jaar de moed maar opgegeven en zien wij op het voorblad twee stalen plantenbakken of zoiets die vermoedelijk ergens in het gemeentehuis ( ook al nieuwbouw ) staan.
Gelukkig lezen wij nu in de krant dat de vroede vaderen besloten hebben twintig nieuwe panden aan de bestaande karige monumentenlijst toe te voegen. Dat zal een hele zoektocht geweest zijn, in een gemeente waar het usance is om wat ook maar enigszins oud en mooi lijkt, te laten verkommeren en vervallen zodat na een aantal jaren herstel niet meer mogelijk is en er alleen nog een fris leegstaand kantoorgebouw voor terug kan komen.
Hierbij doe ik dus het gemeentebestuur de suggestie om monument nummer 21 aan de lijst toe te voegen, namelijk mijn eigen huis. Het stamt uit 1986, en dat is in B. al heel wat!