Ik mag mij zelf, en met mij miljoenen anderen, feliciteren! Ik ben namelijk net als hen door het gezaghebbende Time Magazine uitgeroepen tot de Persoon van het Jaar 2006. Ik ben verantwoordelijk voor het “herscheppen van het informatietijdperk”. Een last die ik nauwelijks kan dragen, maar ach, de plicht roept. Time noemt het een revolutie op internet. Niet langer wordt het web passief gebruikt, maar actief vormgegeven en gevuld door de gebruiker, die zelf bepaalt wat er op de digitale snelweg te vinden is, door bijvoorbeeld foto’s en video’s te uploaden. Volgens het blad is er dus sprake van een ‘nieuw internet’, Dat mensen elkaar gratis deze informatie aanbieden zal volgens Time niet alleen de wereld veranderen, maar ook de manier waarop de wereld verandert. Ook de samenwerking op grote schaal is uniek, volgens Time Magazine. “Het gaat over het kosmische compendium van kennis Wikipedia, het miljoenennetwerk YouTube en de online metropolis MySpace.” En, ik bevind mij in select gezelschap. Door mijn blijkbaar onmiskenbare persoonlijkheid heb ik concurrenten als de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad, en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-il mijlenver achter mij gelaten. Nou ben ik niet zo’n grote “bijdrager” aan YouTube, en ik meen dat mijn collega’s Kim en Ahmadinejad nu ook niet dagelijks hun vakantiefilmpjes op YouTube zetten, maar een weblog onderhouden ze beiden wèl, al heb ik wat moeite met de ontcijfering daarvan. Zo zie je maar: maakte ik mij begin dit jaar nog sterk voor de plaatselijke politiek, nu zijn die activiteiten blijkbaar al over de hele wereld bekend, en had ik toen in één van mijn publicaties een behoorlijk vooruitziende blik! Je hebt het of je hebt het niet. Wel nu ga ik de rest van de avond feestvieren en naast de telefoon zitten om diverse felicitaties van andere wereldleiders in ontvangst te nemen.