Groet’n uut Barneveld (2)

Ik moet toch echt nog even een nieuwe ansicht aan u voorstellen uit de serie “Groet’n uut Barneveld”. Al enige dagen staan de kranten namelijk vol met ingezonden brieven die wel heel erg bol staan van de cultuurbarbarij. Iemand uit de grote stad, een soort kunstenaar, heeft namelijk de onuitsprekelijke eer gehad om voor de dankbare bevolking van het dorpje B. op de Veluwe voor 85.000 euro even wat platen oud ijzer tegen elkaar aan te knutselen en dat vervolgens te dumpen ergens in een overwoekerd veldje aan de rand van het dorp. Kunst natuurlijk, het gemeentebestuur was er maar wàt mee in zijn nopjes, na de treurige ervaringen die het had opgedaan met de uitgaven voor het Transferium, u weet wel, dat ’s nachts paars verlichte superbordeel waar totaal geen klanten lijken te komen en waar nooit een trein stopt. Juist zo’n mooi kunstwerk nu, genaamd “De Trein”, zou dit bordeel tot een drukbezocht oord van genot moeten promoveren.

Ik citeer even de verantwoordelijke wethouder ( gaat u wel eerst even stevig in uw stoel zitten ) : ,,De Trein heeft wel degelijk een sterke relatie met het transferium bij station Barneveld-Noord. Symbolisch draagt het werk bij aan de bevordering van het gebruik van het openbaar vervoer. Door het kunstwerk op deze plaats neer te zetten, valt het transferium meer op. Daarom heeft het gemeentebestuur destijds ja gezegd tegen dit kunstwerk.”

Kijk, dat verduidelijkt natuurlijk de hele zaak, of ligt u inmiddels aan de zuurstof en kunt u niet meer verder lezen? Het is toch elke keer weer lachen en gieren met zo’n guitige wethouder. Hij doet er nog een schepje bovenop: ,,Het kunstwerk daagt uit. Er komen nog enkele attributen bij, die kunnen bijdragen aan een snellere acceptatie.”

Wel, ik weet nog wel wat attributen: een openbaar urinoir, wat extra illegale vuilstort van de plaatselijke grootgrondverwerker hier, een dependance van het gemeentehuis, een hangplek, of de restanten van de wrakke treinstellen die de firma Connexxion af en toe naar het hilarische Transferium laat boemelen.Die mensen met al die zeurderige brieven over hoe lelijk het is, nou, die begrijpen gewoon helemaal niks van kunst en ook niet van de hersenkronkels van ons gemeentebestuur. Domme mensen hoor.

Wat mij betreft was deze kunstuiting nog veel groter geworden, zodat het Transferium geheel aan het zicht werd onttrokken. In elk geval heeft dit prachtige kunstwerk mij weer uitgedaagd tot een nieuwe ansicht in deze aanbevelenswaardige serie. O ja, www.bykerk.nl bestaat niet. Met dank aan fotograaf Hans Lukas Zuurman van de Barneveldse Krant. Mocht hij bezwaar hebben tegen het kunstzinnig gebruik van zijn foto dan hoor ik het graag.

Groet'n uut Barneveld 2

Groet’n uut Barneveld (1)

Ja nou, de zomer komt er weer aan en dat zal ongetwijfeld drommen toeristen trekken naar mijn woonplaats, het kleine dorpje B. op de Veluwe. Wij hebben dan ook wel even enkele attracties waar je “u” tegen zegt, waarbij een expositie van boeken van W.G. van der Hulst in het plaatselijke prehistorische museum dit jaar toch wel het hoogtepunt zal zijn. Hoewel, ook een tentoonstelling in het pluimveemuseum ( ! ) alhier van beschilderde dekschalen of zoiets waarop oude kippenrassen te zien zijn kan mogelijk voor een verkeersinfarct in het midden van het land zorgen. Al die gezellie dagjesmensen zullen zich vervolgens en masse in de straten van ons pittoreske dorpje begeven en daar de nodige ansichten ter herinnering aanschaffen.

Nu bestaan ansichten die in dergelijke dorpjes verkocht worden meestal uit een nietszeggend bosgezicht met hier en daar een hertje of een verdwaasd zwijn, waarop dan de naam van het dorp waar de kaart verkocht gaat worden is afgedrukt. Is allemaal zo meer van hetzelfde en onpersoonlijk.

Daar moet verandering in komen. Ik heb dan ook besloten een serie leuke en informatieve ansichten over ons dorpje te ontwerpen die iedereen hier vrijelijk vandaan mag plukken om naar de geliefden thuis of overzee te sturen. Nu moet ik met het ontwerpen van ansichten wel wat voorzichtig zijn, want ooit, toen hier nog een bloeddorstige poema op de Veluwe ronddoolde, blijk ik mij in mijn creativiteit vergrepen te hebben aan een reeds bestaande ansichtkaart van een uitgever in Friesland. Ik had daar de op het plaatje aanwezige dieren allemaal op gruwelijke wijze van hun koppen ontdaan en dat vervolgens op dit weblog gepubliceerd. Die gemanipuleerde afbeelding haalde ook enkele regionale dagbladen en dat konden ze daar in Friesland niet waarderen.

Maar goed, nu dus echt origineel eigen werk, en ik dacht dus maar te beginnen met een afbeelding van hen aan wie wij hier in B. zoveel te danken hebben, namelijk ons geacht College van B&W. De komende weken zal ik mij door de lokale dreven begeven om nog meer leuke en inspirerende kiekjes te schieten, zodat de argeloze toerist deze zomer eindelijk eens een wat ruimere keus heeft!

Groet'n uut Barneveld 1

RECTIFICATIE Helaas is er bij het ontwikkelen en plaatsen van deze eerste ansicht toch weer iets misgegaan. Dit is natuurlijk NIET ons geliefd College van B&W. Aan een oplossing en een schikkingsvoorstel wordt gewerkt.

Het Koninkrijk Gods

Niet iedereen kan zeggen dat achter zijn of haar huis het Koninkrijk gods verrijst. Ik wel dus. Ik woon in Barneveld, een onbeduidend dorpje ergens op de Veluwe, waar een groot deel van de bevolking uit godvrezende lieden bestaat. Dit bevolkingsdeel heeft het idee opgevat dat het tijd werd voor enige nieuwe kerkgebouwen en daarbij het oog laten vallen op de weilanden achter mijn huis.

Dus wordt er nu zes dagen per week gearbeid in het zweet des aanschijns, vaak tot ’s avonds laat, en zie, reeds verrijzen de contouren van een kolossaal bouwsel waar straks niet minder dan 3000 gelovigen èn hun voertuigen zich een flink aantal malen per week zullen verzamelen. Zo zullen zij daar elke samenkomst een portie zwavel en as over zich uitgestort krijgen en er terdege aan herinnerd worden dat de hel nabij is als straf voor alle loos geploeter en najagen van wind. Of dat nog niet genoeg is, zal er àchter dit toonbeeld van gezelligheid en feestelijkheid nòg een kerkbouwsel verrijzen, maar dan van een ander kerkgenootschap, wat iets zwaarder of minder zwaar in de enige ware leer is. Maar ook weer plek voor zo’n 2500 zwart en duister geklede lieden. Van die bij elkaar 5500 gemeenteleden gaan er dus elke week wel een paar dood, in angstige afwachting van wat dan hun straf zal zijn, en de lezer zal begrijpen dat de parkeerplaats dagelijks gevuld zal zijn met kerk- en/of begrafenisgangers, er is daar niet veel verschil.

Toen ik tegen een buurvrouw in de straat opmerkte niet zo gelukkig met deze gang van zaken te zijn en dat ik mogelijk bezwaar zou aantekenen, werd mij geschokt te verstaan gegeven dat ik dan een belemmering zou opwerpen voor het Koninkrijk Gods. Ja, en welk weldenkend mens haalt het dan nog in zijn hoofd om dat tegen te willen houden? Dus bevind ik mij nu in de gelukkige omstandigheid dat ik met een select clubje straatbewoners kan stellen dat mijn uitzicht nu langzamerhand geheel gevuld wordt met het Koninrijk Gods. Wat kan men zich nog meer wensen, nu het zonlicht langzamerhand verduisterd wordt door de slagschaduwen die de bouwsels in mijn richting werpen. Lezers van de avonturen van Ollie B. Bommel zullen zich misschien de Zwarte Zwadderneel voor de geest kunnen halen: een geheel in het zwart gekleed mannetje dat altijd een parapluutje bij zich draagt om zich te beschermen tegen de regen uit een duister wolkje wat altijd boven zijn hoofd hangt. Straks achter mijn huis: 5500 Zwarte Zwaddernelen, met bijbehorende wolkjes en regen. De zondvloed lijkt nabij.

Een mooie dag

Het is een mooie dag, hier in Barneveld. Als ik uit mijn raam kijk zie ik daar schuin achter nu nog een groot groen weiland waar de eerste weidevogels al weer enkele weken uitbundig het voorjaar vieren.
Nog wel, want volgend jaar zal op die plek een nieuwbouwwijk de hier in Barneveld steeds schaarser wordende natuur hebben verdrongen. Het laatste voorjaar dus, zou je kunnen zeggen, is aangebroken. Recht achter mij, gelukkig nog met een klein weilandje er tussen, verrijzen de sombere contouren van één der grootste kerken van Nederland, waar binnenkort 3000 personen op zondag en wanneer het verder zo uitkomt, een verpletterende portie hel en verdoemenis over zich uitgestort zullen krijgen. In één der avonturen van Ollie B. Bommel komt een geheel in het zwart gekleed mannetje voor, die zich met een parapluutje moet beschermen tegen de neergutsende regen uit een altijd boven zijn hoofd aanwezig wolkje. Straks bij mij achter 3000 van die mannetjes en vrouwtjes; de vele regen van de afgelopen weken rondom mijn huis is er blijkbaar een voorbode van, eentje die direkt op mijn stemming en gevoelens werkt. Kommer en kwel zo lijkt het wel…… en dan ook nog het liedje van Blof: “Een Mooie dag” uit de boxen. Het wordt ook nog zomer, nemen we maar aan…… [youtube]jS_fkPGxzZ8[/youtube]