Wauwel

De wegen van een eenvoudig docent gaan niet altijd over rozen, zelfs niet als je in zo’n enerverende werkomgeving als de mijne mag arbeiden. Soms is er tegenslag, of lopen zaken anders dan gedacht. Als docent ga je volgens de reclame elke dag blijmoedig de nieuwe uitdagingen aan, en ik spreek uit ervaring als ik zeg dat dit in de meeste gevallen ook zo is. Veel uitdagingen worden bedacht door derden, personen die niet rechtstreeks voor de klas staan: adviseurs, consultants, trainees, onder-wijsbureau’s, denktanks, noem maar op. De docent schikt zich in het algemeen leidzaam in zijn lot, zolang hij of zij maar leuk met de kinderen kan omgaan.
Trouwe lezertjes weten dat ik mijn werk serieus neem en hart voor dit boeiende instituut heb. Wel, trouwe lezertjes weten ook dat ik zo nu en dan op mijn eigen wijze de vinger op bepaalde vermeende misstanden in het onderwijs leg, bijvoorbeeld middels een stukje in dit weblog. Trouwe lezertjes weten verder dat elke gelijkenis met bestaande personen of situaties natuurlijk louter toeval is.
Soms echter zijn er lezers, die mij niet zo goed kennen. Die krijgen van mij iets te horen of te lezen wat onaangenaam over komt, wat natuurlijk niet de bedoeling is. Dat geeft wrevel en onrustige gevoelens, die dan op allerlei manieren tot uiting kunnen komen. Zo moest ik onlangs verschijnen bij het hoofdkantoor van de instantie die ook mijn locatie onder haar hoede heeft ( zie bovenstaande foto, die door één van mijn advocaten, Mr. Spong of Mr. Moskovitz, dat weet ik niet meer, genomen is.), om verantwoording af te leggen over enkele door mij gedane uitlatingen. Mr. Moskovitz adviseerde mij dit weblog eens goed na te lopen op stukjes die mogelijk irriterend over zouden kunnen komen.
Nieuwsgierig geworden lezertjes zullen dus nu even vergeefs zoeken naar enkele leuke verhaaltjes. Mochten deze lezertjes zich nu van spijt de haren uit het hoofd rukken omdat zij die stukjes niet gelezen hebben, dan kunnen zij zich bij mij melden. Na verificatie van hun identiteit, en na een door de ARBO-dienst op hen uit te voeren medische test, mogen zij deze stukjes misschien alsnog inzien.

Ik werk op een AOC, dat staat voor “Agrarisch Onderwijs Centrum”. Vroeger heette dat gewoon MAS of LAS, wat stond voor Middelbare en Lagere Agrarische School. Wij leven echter in moderne tijden, en dan mag je als je een beetje politiek correct bent geen onderscheid meer maken tussen allerlei rangen en
standen.

Ondanks alle vernieuwingen gaat het echter nog steeds niet goed met het agrarisch onderwijs in het algemeen ( mijn school draait trouwens uitstekend! ), zo las ik in het krantje dat ons geacht college van bestuur ons periodiek doet toekomen. Zo’n krantje is bedoeld voor het ‘wij-gevoel’, en met de niet te stuiten fusie-drang van ons bestuurscollege ( bij elke fusie schijn je als bestuurslid weer een
schaaltje hoger te gaan in je salaris ) , wordt die “wij-groep” steeds groter. Dergelijke krantjes hebben ook een hoge propaganda-waarde, met veel juichend nieuws en foto’s van docenten die, met de hand op de schouder van een leerling, aan het doceren zijn.Ons krantje doet mij altijd denken aan de “Völkischen
Beobachter“, met ook zo’n dwingende, nadrukkelijke juichtoon.

Daarom viel het sombere berichtje over de toekomst van het AOC-onderwijs mij natuurlijk direct op, net voordat ik het weer in de prullenbak wilde gooien, waar al een aardige stapel van collega’s lag. Gelukkig heeft men daar echter iets op gevonden. Al enige jaren lopen mooie projecten met klinkende namen als
Futureplanner ( deze site munt uit door fantastische hippe links, zoals een links naar een webcam in een gevangenis en links naar een site waar je tegen betaling foto’s van Britney’s Boobs kunt downloaden ) en Goal, men noemt de intranetten van de scholen “Kiss” en “Joost”, men spreekt over “Red Spider” en “Codename Future”, en nu is het AOC-onderwijs verdeeld in zeven jeugd-aansprekende “werelden“,
die vanzelfsprekend ook Engelse namen hebben ( de link naar de Werelden toont een poster waarop links trouwens een zwaar gapende leerling zit en rechts is een docent te zien die zojuist gehoord heeft dat hij voortaan les geeft op de Flower Power afdeling.) :  

• “Nature’s Calling”( is ook een merk voor kattenbakvulling )
• “Animal Friends” ( kijk ook eens op Happy Treefriends! )
• “Good Food” ( klik voor meer info hier. )
• “Mighty Machines” ( doet me denken aan nieuw Lego-speelgoed )
• “Flower Power” ( de bedenkers hangen blijkbaar weer aan de waterpijp )
• “Outdoor Fun” ( hossen en zuipen op het strand bij Lloret de Mar )
• “Big Business“.

U begrijpt, met zoveel Engelse namen kan dit soort onderwijs niet meer stuk. Als dit de jeugd niet trekt weet ik het ook niet meer. Het wordt volgend jaar nog druk hier bij mij op de Animal Friends School.