Op de site van Beter Onderwijs Nederland stelt iemand voor een monument voor de leraar op te richten. Een soort Dokwerker, wordt genoemd, of iets in de stijl van “De verwoeste Stad“, van Zadkine, of “De Schreeuw” van Munch. Veel associaties met kommer en kwel en onwrikbaar verzet dus.
Nou roept niets zo veel verhitte discussies op als het plaatsen van een monument, en als dat er dan ook nog eentje van “De leraar” moet zijn, zou ons land wel eens tot staat van burgeroorlog kunnen vervallen. Wat moet het voorstellen dan, wat moet het uitdrukken, hoe groot moet het zijn, waar moet het staan. Er zullen heel wat onderwijsvernieuwingen over heen gaan voordat een en ander zijn beslag heeft gevonden.
Ik stel voor daar een commissie uit Den Haag voor in te stellen, en dan gelijk wat onderwijsadviesbureaus in te schakelen. Het resultaat zal een tamelijk abstract, minimalistisch conterfeitsel zijn, waar iedereen letterlijk en figuurlijk tegenaan zal kunnen zeiken, geheel in overeenkomst met de werkelijkheid. Gemaakt van moderne, uitdagende materialen, een vernieuwend concept waarmee het onderwijs zichzelf ook in het buitenland op de kaart zet. En natuurlijk razend duur, want onderwijs, hè? Landschapskunst, misschien, een netelenbos bijvoorbeeld, in de vorm van de edele gelaatstrekken van de gelijknamige bewindsvrouwe, ergens op de nog aan te leggen tweede Maasvlakte, of langs de HSL, of langs de Betuwelijn, en liefst te zien vanuit de satelliet, want onze onderwijsvernieuwers hebben natuurlijk een ruimtelijke blik. Men droomt van toetreding tot het erfgoed van de VN, van het achtste wereldwonder. Een groot hoofd hoog boven in de wolken zou ook aardig zijn. Die gratis schoolboeken stellen we nog wel een jaartje uit. Ze lezen toch niet meer.
We zouden ook de leerling centraal kunnen stellen, als zingevingssymboliek van het lerarenbestaan: een mooi brons van een onderuitgezakt persoon, handen in de zakken, liefst op het achterste van een rij bankjes, dikke gevoerde jas aan, petje op het hoofd, en daar overheen weer capuchon. Op de tafel een soort rugzak ( dicht natuurlijk ), een mp3-speler en een mobieltje. Ook mooi, heel treffend wel.
Of we laten de leden van Beter Onderwijs een beeld ontwerpen. Ik stel me daarbij wat boertige, figuratieve kunst voor. Het mot wel wat lijken. En inderdaad, een wat nurksige uitstraling, dus die Dokwerker is zo gek nog niet. Of iets als “De Burgers van Calais“. Of lieden die zojuist klaar zijn met het sluiten van de Afsluitdijk en dan te horen krijgen dat er toch weer wat anders is bedacht. Of iemand in een dwangbuis. Of heel eenvoudig en toch intiem en iedereen heeft er wel iets mee: een pispaal.
