Lekker psychedelies

Vanavond bereikte mij een reactie van een lezer die mijn stukje over Ekseption ( januari 2006 ) had gelezen. Net als ik denkt hij blijkbaar geregeld terug aan die goeie ouwe tijd, en in dit geval gaat het natuurlijk over de 70-er jaren. Beter was en is er niet. Eén van de exponenten uit die tijd: de vloeistofdia. In duistere zaaltjes en kamers kwam je ze tegen: op de muur of een scherm geprojecteerde beelden van vloeistoffen in diverse kleuren en samenstelling, die door verhitting van de dia-projector begonnen te borrelen en te bewegen in de meest spectaculaire kleuren en patronen. Voeg daarbij een overdosis aan wierook- en/of hasjdampen, Het nummer “Echoes” van de LP “Meddle” van Pink Floyd, de duisternis met hier en daar wat druipkaarsen of een vaag blauw pitje, een zootje kussens en oude banken, en voilá: je waande je niet meer op deze wereld. Kom daar in de huidige disco maar eens om. Zonder een schier fatale overdosis aan pillen komt de jeugd niet meer zo ver. “Peace man….” ’s Avonds laat ( wel 01.00 uur !) spoedde je je wat wazig op je Puch of je opgevoerde Mobylette naar huis, waar je de volgende dag het nog eens dunnetjes over deed met zelfgemaakte vloeistofdia’s. Ik gebruikte daarvoor dia’s met glazen ruitjes, die bij een enkele fotograaf nog wel te krijgen zijn. Daartussen ging een mengsel van druppels gekleurde ecoline, naaimachine-olie en hier een daar een puntje lijm. Vervolgens plakte ik de raampjes met watervaste tape aan elkaar, weer in het diaframe en vervolgens genieten maar. Ronduit spektakel! Geregeld kwam het tot gevaarlijke lekkage in het apparaat, maar in het algemeen gingen ze wel een aantal weken mee voordat de inhoud was verdroogd. Nu ik dit zo schrijf weet ik het al: dit weekend ga ik maar weer eens ouderwets aan de slag, en trek mij vervolgens terug op mijn kamer met Pink Floyd, mijn dia’s en mijn wierook, het smadelijk lachende gezin – ‘papa zit weer in een jeugdcrisis’- achterlatend. En als het allemaal een beetje tegen zit heb ik altijd nog mijn brainmachine. Ook die kan ik iedereen aanraden voor de ultieme psychedelische kick; een op een walkman lijkend apparaatje, met een spiegelbril waarin ledjes knipperen op de maat van allerlei geluidsgolven die je via een keur aan ingebouwde programma’s kunt instellen. Je gaat lekker liggen op je bed, en in een oogwenk waan je je niet liggend òp je matras, maar er helemaal ìn. Succes verzekerd!