
Sinds zaterdag tel ik eindelijk voor vol mee, want ik heb nu een iPod. Nu ben ik dus weer jong en trendy, ik hoor bij de incrowd, ik word op feestjes en partijen genodigd, Barneveld is een stuk flitsender geworden; op momenten dat ik soepeltjes, mijn buik inhoudend, met witte Apple-oordopjes door het dorp wandel, vallen links en rechts de vrouwtjes in katzwijm. Misschien word ik nu ook wel beroofd. Ik ga nu ook een volledig wit interieur van Jan des Bouvries aanschaffen. Het geld gaat stromen. Ik kom bij Villa Felderhof. Ik treed op samen met de Toppers ( die wankelen toch geheel in wit gehuld over het podium? ). Ik ga net als Wim de Bie podcasten. Ik kom in Shownieuws, in de Story en Jord Kelder vindt mij een toffe peer, zondag aanstaande zal Harry Mens mij interviewen. Ik heb een wit pak gekocht, ik eet anijs hagelmix van De Ruyter op mijn witte bammetjes. Eindelijk kan mijn slingergrammofoon met daarop de bakelieten LP van Lou Bandy de deur uit.
