“Het volkt roept”…. wie ben ik dan om in al mijn nederigheid deze prangende oproep naast mij neder te leggen? Maar zonder gekheid, even wat serieus ( waar nodig ) gepraat nu. Onlangs werd ik benaderd door een lokale politicus, wiens naam en partij ik hier nu niet zal noemen, met de vraag of ik misschien interesse had om op de kieslijst van deze partij plaats te nemen. Trouwe lezertjes begrijpen, dat zo veel eer ineens mij deed wankelen en steun zoeken bij het meubilair. Die man, die zo vaak van die kribbige stukjes met een in azijn gedoopte pen over dat toch al zo geplaagde gemeentebestuur schreef. Die werd hier even uitgenodigd om zijn zure bewoordingen nu eens in daden om te zetten. Visioenen van steekpenningen, erepenningen, dure studiereisjes, exorbitante onkostendeclaraties, etentjes bij de FEBO of Barnies Kipcorner, dit alles schoot door mij heen. Ik zag maagdelijke onbebouwde weilanden tot in de verre toekomst achter mijn huis. Een mogelijk voorzitterschap van de Welstandscommissie valt hierbij in het niet! Een burgemeesterspost! Commissaris der Koningin! Gedoodverfd opvolger van minister Pechtold! Een interview met Ferry Mingelen, en wie weet, Maartje van Weeghen!!!!!! En de kroon op het werk: Minister President……… Pardon, ik draaf wat door. Na overleg ( via SMS, want op wintersport ) met mijn gemalin heeft het ons behaagd ( in dit soort situaties moet je over “ons”en “wij” spreken) deze moeilijke doch dankbare taak op ons te nemen, zo waarlijk helpe mij de partij waarvan wij de naam hier op dit weblog nooit zullen noemen. Waarom niet? Wel, in een weblog kun je je vrijelijk uiten zoals ik altijd al gedaan heb, en bedien je een zeer gemeleerde lezersschare. Ga je dat gebruiken om een beetje propaganda-praatjes voor je partij te spuien, dan ben je niet eerlijk meer bezig en kun je ook niet alles zeggen wat je denkt. Er zullen ongetwijfeld punten zijn in het partijprogramma waarmee je het totaal niet eens kunt zijn. Dat wil ik kunnen blijven uiten. Ik heb veel op Barneveld aan te merken, maar ik zou toch nooit meer terug willen naar Haarlem, waar ik mijn hele leven gewoond heb. Daarom moeten we maar ons best doen het hier zo aangenaam en leuk mogelijk te maken. En mijn weblogje helpt daar hopelijk een heel klein beetje aan mee. Uw nederige dienaar.