Het gaat niet goed met Barneveld, het lieftallige dorpje op de Veluwe waar ik domicilie houd. Dat konden wij afgelopen week lezen in de plaatselijke krant. Slechts vijftien procent van de inwoners vindt dat de gemeente doet wat ze zegt, de helft van de inwoners weet eigenlijk niet waar de gemeente zich mee bezig houdt. Wel is men tevreden over de leefbaarheid van de eigen wijk.
Barnevelders krijgen ook steeds vaker te maken met een geweldsdelict. Deze week nog: een ramkraak bij een plaatselijke electronica-keten, vandalen rijden met een auto rondjes over grafzerken, en ook persoonlijk kreeg ik de afgelopen tijd te maken met een geweld, notabene omdat ik opkom voor de leefbaarheid in mijn eigen wijk, die wordt bedreigd door de bouw van twee megakerken voor duizenden met auto’s af en aan rijdende kerkgangers. Ik moest op 7 maart mijn stem uitbrengen in een kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente in Nederland, een somber bouwsel waar je door duistere neerdrukkende gangetjes uiteindelijk bij de stemcomputer belandde. Daar bleek ook een maquette te staan van één der geplande kerken. Een enthousiast gemeentelid ( voor zover enthousiasme daar is toegestaan ) bemerkte mijn interesse. “Mooi hè?”, klonk het, terwijl zijn vrouw onderdanig glimlachend vanaf een afstandje toekeek. “Ik denk daar toch iets anders over.”, was mijn antwoord.
Daarna ontspon zich een discussie waarin ik uiteindelijk te horen kreeg: “Als jij die kerk tegenhoudt, dan overleef je dat niet!”. Ik meende even het niet goed verstaan te hebben, maar het werd nog eens herhaald en mijn dochter kan daarvan getuigen. Tevens werd mij nog te verstaan gegeven dat deze belijdende kerkganger er persoonlijk voor zou zorgen dat alle boompjes in de geplande groenstrook, bedoeld om al dat blik aan het oog van de aanwonende heidenen te onttrekken, er weer persoonlijk door hem uitgerukt zouden worden.
Discussie gesloten. Gelukkig kwam ik iemand tegen die deze fundamentalistische meneer bij naam en adres kende, dus dat kan bij een mogelijke aangifte altijd van pas komen.
Nu mag ik hopen dat meneer het niet letterlijk bedoelde maar zich slechts bediende van de in de reformatorische kerken gebruikelijke “tale Kanaäns”, zodat ik misschien rekening moet gaan houden met een bliksemschicht die mij vanuit de hemel D.V. op een zeker moment zal treffen, of een spleet in de aarde die zich onverwachts voor mijn voeten zal openen en mij zal verzwelgen. Misschien moet ik mij dus voortaan in een koperen maliënkolder hullen om de bliksem wat af te wenden, of op ski’s voortschuifelen om de spleet te kunnen overbruggen, ik zal daarover nadenken.
Blijft het feit dat wij in plaats van moslim-fundamentalisten hier in Barneveld te maken krijgen met een ander fundamentalisme, wat niet minder onderdrukkend is. Ik zie nauwelijks verschil.