Tot ongeveer de meest gruwelijke ervaringen die je als dorpsbewoner kunnen overkomen, behoort de jaarlijkse braderie. Hier in dorpje B. op de Veluwe wordt dat – heel toepasselijk – de Oud Veluwse Markt genoemd. Enkele weken lang vindt deze manifestatie elke donderdag plaats, en tout zich op de naburige campings vervelend frikandellen-volk stort zich dan op de oud-hollandse ambachten, de Barneveldse sprits ( die in een volgend dorp gewoon Sint Willibrordse Sprits of Stadskanaalse Sprits heet ), het klompendansen, het kantklossen, de t-shirts met opschrift “Lik mijn lollie!”, het optreden van Grad Damen of welke brallende tokkie dan ook, het mandenvlechten en andere vreselijke zaken.
In een dichte massa dromt men zweterig langs de kramen, buggy’s met jengelende en ijs morsende kinderen met zich mee-zeulend, van het ene eind van de dorpsstraat naar het andere en vervolgen maar weer terug. Op de rommelmarkt koopt de liefhebber bejaarde videobanden, grote letter-boeken, de volledige Lekturama-serie, Flippo-albums, of hij kiest uit een breed aanbod van zwaar Christelijke literatuur, want B. blijft natuurlijk wel een reformatorisch bolwerk. Op dat gebied is er dit jaar echter concurrentie, want een groot deel van bevindelijk Nederland reist af naar de Gezinsbeurs, die ook deze week is neergestreken in het naburige park. De naam zegt het al, dit is een beurs voor gezinnen, liefst grote, en die worden dan onthaald op een landelijke ambiance met een hoog paard-, beschilderde melkbussen, jachtkledij en oude tractoren-gehalte. Body-painting zul je er niet aantreffen.
Dat betekent donderdagmorgen heel vroeg boodschappen doen en vervolgens maar afreizen naar het Zandvoortse strand, het Sodom en Gomorra naar de begrippen van dorpje B. op de Veluwe.