Wauwel

In het onderwijs heb je eindeloos vakanties en veel pauzes. Nu, dat valt nog wel eens tegen. In mijn pauze heb ik vandaag doorgewerkt, dus is het nu, in een tussenuurtje, even tijd voor een moment van contemplatie en bezinnning. Kan net in 20 minuutjes. Vanavond word ik namelijk wereldberoemd, en daarna is het zeer waarschijnlijk voorgoed voorbij met de rust.

Wat is namelijk het geval? In een onbewaakt ogenblik heb ik mij samen met een kennis opgegeven voor een nieuwe quiz, genaamd “Bovengemiddeld“. Wie schetst onze verbazing dat wij allebei, ondanks onze ongunstige tronies, door de screentests heen kwamen.  Tijdens deze tests bleek dat er in Nederland een soort geheim genootschap bestaat, de ‘Quizclub’, waarvan de leden elkaar allemaal kennen en ook voortdurend aan alle mogelijke quizzen meedoen( en ook nog dikke prijzen, zoals 11 miljoen, winnen). U begrijpt dat ik met mijn eenvoudige docentensalaris al hemelse visioenen kreeg van bijvoorbeeld rondjes om mijn voormalige school heen rijden in een Hummer, de motorkap bedekt met mooie vrouwen, of zo. 

Nou vielen de te winnen bedragen in deze quiz wat tegen; zo was in mijn aflevering een bedrag van 2700 euro mee naar huis te nemen (het blijft wel de publieke omroep hé?). Een eerste aanzet voor mijn komend jaar te betalen ziektekostenverzekering. En daarna natuurlijk eeuwige roem, handtekeningen, een eigen TV-show, mijn eerste CD, praatprogramma’s, items in SBS-shownieuws, openingen van winkelcentra en tot slot het tehuis voor dementerende tv-personalities. Een gouden toekomst lacht mij toe. Allemaal kijken dus, vanavond op Nederland 1 rond een uur of negen. 
Helaas is deze droom wreed verstoord door een of ander zich student noemend jongmens, dat er met de buit vandoor ging. Toch niet beroemd dus. Dan maar weer verder in het onderwijs, eigenlijk ook wel erg leuk.

In het algemeen oogt de doorsnee middelbare school nu niet bepaald trendy. als er al iets trendy is, dan zijn het de leerlingen, die vooral in de randstad oog en oor hebben voor de laatste snufjes en gadgets.  Naarmate je verder het land in gaat, wordt het allemaal wat minder, en daar speelt ook het schooltype een rol bij. In scholen die vroeger, toen alles nog overzichtelijk was, bijvoorbeeld ‘LTS’ heetten kon de argeloze bezoeker bij binnenkomst in de hal constructies aantreffen als bijvoorbeeld een verzameling in elkaar gesmede tandwielen op een sokkel. geschonken door de dankbare leerlingen uit het eidexamenjaar 1957. 

Nu werk ik in het Agrarisch Onderwijs, en dat is nu niet bepaald een vooruitstrevend kunstzinnig bolwerk, ook in 1957 niet. Men houdt daar van nuttig en functioneel, en wie bij ons binnenkomt waant zich in eerste instantie in de ontvangsthal van een exportslachterij. Veel baksteen en lichtgrijze tegeltjes, met als stralend middelpunt een grote bak met een soort sanseveria’s. Er staat nog nét een potige slachter met een bebloed voorschoot en een grote bijl in de hand.
Daar gaat nu verandering in komen. Er is een commissie opgericht waarvan ik zelf deel mag uitmaken om eens enige flair en fun over het pand uit te strooien. Nu ben ik niet zomaar gekozen. Ik ben namelijk een beroemd kunstenaar. Hoe kleiner het dorp, hoe beroemder je wordt, dus je heet al gauw kunstenaar en je bent al snel beroemd.De laatste jaren uit ik mijn creativiteit echter steeds meer op de computer en steeds minder op het doek. Op aandringen van mijn vrouw is daar nu weer eens verandering in gekomen en heb ik de penselen weer ter hand genomen, daarbij geïnspireerd door Catherine Deneuve, wier ogen ik in onderstaand doek heb verwerkt. Het is nog niet af, maar dat gaat vanavond gebeuren.  Nu verwacht ik niet dat ik mijn doeken in de gangen van mijn school ga hangen, daar zal toch wat meer agrarisch gericht werk moeten komen, maar wie weet of
  mijn volgende kunstwerk niet een flink opgeblazen John Deere zal bevatten. Boor ik ook weer eens een nieuwe markt aan. wie meer schilderijen en niet-agrarische kunst wil zien, kijkt maar eens op mijn privé-site: www.reinbijlsma.com

“Een aalmoes alstublieft”. Wat is een aalmoes? Als ik zo één van de artikelen uit de Volkskrant van vandaag mag geloven, heeft een beetje moderne student daar geen flauw benul van.Van de 500 nieuwe studenten rechten in Nijmegen lukt het 60 studenten van geen kant om een foutloos stuk in te leveren, ondanks de aanwezigheid van de spellingschecker in Word en ondanks het feit dat op middelbare scholen plagiaat tot norm is verheven. Maar zeg je tegen de doorsnee student of scholier dat plagiaat verboden is, dan hebben ze ook geen flauw benul waar je het over hebt, dus gaan ze ongestraft verder met hun boude praktijken ( het zal oplettende lezertjes opgevallen zijn dat ik express veel moeilijke woorden gebruik, waarbij ik tevens even moet opmerken dat ik dit stukje niet in Word
  schrijf maar gewoon in mijn HTML-editor, en dat ik ook de nieuwe dikke Van Dale en het nieuwe Groene Boekje niet gebruik, dus er kunnen foutjes in zitten ). 

Maar waar de titel van dit verhaaltje nou over gaat, die aalmoes, dat heeft te maken met de commercie die nu ook in mijn site heeft toegeslagen. Onder de drie meest recente stukjes staan nu advertenties, die daar door de firma Google worden geplaatst. Google Adsense leest op de één of andere manier mijn stukjes, en plaatst daar passende advertenties bij, heel knap allemaal. Alleen straalt mijn weblog blijkbaar iets sombers uit: Advertenties over depressies, medische checkups, online psychologische hulpverlening bij burnout, en adhd-kinderen. 

Een docent tijdens de middagpauze

Is het zo erg, lezers? Blijkbaar heeft mijn doelgroep last van burnout, depressies   en adhd. Nu kan dat heel goed, want ik weet dat nogal wat onderwijsmensen mijn   stukjes lezen, dus dat zijn allemaal volkomen normale zaken binnen het onderwijs.   Gelukkig is er hoop. De komende paar jaar krijgen we 2,5% loonsverhoging! 

En wat is nou het verband met de advertenties? Wel, als u op zo’n advertentie klikt, want u heeft natuurlijk last van een burnout en bent dringend toe aan psychologische hulpverlening, dan krijg ik geld! Per klikje een halve eurocent of zo, maar het helpt bij mij uitstekend tegen de depressie en de burnout. Klikken dus!