Het ANP wist ons vandaag het volgende opmerkelijke bericht te melden:
Kinderen op de basisschool moeten weer weten hoe eten – en dan vooral goed en gezond eten – smaakt. Minister Veerman (Landbouw) denkt dat smaaklessen op de basisscholen een goede manier zijn kinderen te laten merken ‘dat gezond en eerlijk eten lekker is’. Het pleidooi voor het voedingsonderwijs klonk maandag in Maastricht. Daar werd de nieuwe president van Euro-Toques geïnstalleerd. Deze organisatie van 2500 koks uit heel Europa, die zich inzet voor het behoud van het culinaire erfgoed, heeft de smaaklessen geïntroduceerd op verscheidene basisscholen in Nederland. Het ministerie van Landbouw wil met de internationale koksclub samenwerken om deze lessen op alle basisscholen in het lespakket te krijgen. ‘Het lijkt mij voor kinderen niet alleen een leerzame, maar ook een leuke ervaring’, aldus Veerman. Dat wordt nog druk op die scholen. Ben je net een beetje uitgemediteerd, moet je naar de smaakles. De meester tekt een wit schort aan, zet een koksmuts op en zegt: “Kijk, dit is een wortel!”, waarna de hele klas amechtig achterover valt, want men kent tegenwoordig een wortel alleen maar als een van oranje geur- kleur- en smaakstoffen verzadigd rubberachtig staafje uit een blikje of een potje. Nu pleeg ik geregeld in een vlaag van hang naar vroeger en opa’s volkstuin mij te vergrijpen aan het “groente en fruit”, wat in de schappen van de super ligt. Elke keer is dat echter weer een bittere deceptie.Wie met de ogen dicht het aangebodene nuttigt, weet niet of hij/zij met een wortel, een radijs of een dolgeworden aardbei ( midden in de winter tenslotte! ) te maken heeft. Datzelfde geldt voor de tomaatjes, kropjes sla, sperzieboontjes ( weke, gevlekte en groen uitgeslagen stengeltjes ) om nog maar te zwijgen van asperges, schorseneren en zwezerik ( is dat eigenlijk wel groente? Zo niet, vervang dan in bovenstaand stukje “groente” door “vlees”). Moeten we op de Pedagogische Academies ook nog gaan leren wat het verschil is tussen een appel en een banaan, en dat terwijl die arme studenten toch al geen flauw benul meer hebben of ze een pond of een ton aardappelen in handen hebben. Je kunt er natuurlijk wel hele leuke sommetjes mee maken: “Ik heb hier twee bananen, daar haal ik één banaan af, hoeveel smaak blijft er dan nog over?”……. zie ze denken…… En wat dachten we van worteltrekken?
