Theo van Gogh, wie kent hem niet?

Wie een beetje correct wil zijn of lijken rouwt natuurlijk mee om onze tot nationaal symbool van de saamhorigheid verheven Theo van Gogh.
Als je er bij wilt horen praat je erover, lees je erover en schrijf je er dus ook over. Hoe goed hij was, hoe gedurfd, hoe dapper, hoe edel, hoe meelevend, welluidend, menslievend; superlatieven te over.
Van Gogh wordt vermoord, de hoofdcommissaris himself reist spoorslags af naar de plaats delict, de burgemeester in het kielzog.
Dit is dé gevreesde aanslag van de Islam, 11 september valt in het niet, het koninkrijk is in gevaar. Het land en de gehele Islamitische wereld houden de adem in.
Vergeten zijn de beledigingen, het gescheld, het schoppen tegen(in correct cultureel meelevend Nederland inmiddels tot norm verheven), het afgeven op.
Onze Theo, wie kent hem niet? Wie twijfelt is een paria, een rechtse bal, een linkse lul. Ik dus blijkbaar