Kinderlijk

Een enthousiaste bezoeker 

Hoe komt het toch dat vrouwen nooit meer met Barbies spelen als zij eenmaal volwassen zijn en dat mannen op die leeftijd vrolijk door gaan met hun treintjes, soldaatjes en vliegtuigen? Zaterdag was ik -en met mij vele mannen- op het Flightsimulator weekend in het Aviodrome bij Lelystad. Reeds buiten lange rijen, en allemaal met de zelfde opgewonden blik in hun ogen van “straks krijg ik de cadeautjes”. Een blik die je ook bij kleine kinderen vlak voor Sinterklaas aantreft. Tout Europa was aanwezig en zelfs van daarbuiten kwamen nog blijde mannen acte de presence geven.
Wie ooit wel eens de grootste computerbeurs van Nederland ( de HCC-dagen ) heeft bezocht zal het beeld herkennen. In de jaarbeurs zag je dan bij de telefoons naast de ingang hele rije mannen, allemaal met enorme stapels dozen naaast zich, en allemaal met een opgewekt en blij gezicht hun vrouw aan het voorbereiden op weer een nieuwe en uiterst noodzakelijke aanschaf. Straks zo snel mogelijk naar huis, snel dat mens even wat zoenen en voor de vorm even wat in de huishouding helpen en dan als een haas naar boven om het nieuwe speelgoed uit te proberen. En als het even kan het weekend geen visite want dat komt dan wel heel slecht uit. Vader is weer in zijn element. Het blijven echter wel mannen. Toen daar eens , midden in die enorme afgeladen hal , een groepje schaars geklede dames optrad ( “Centerfold” )  stroomden alle stands leeg richting optreden, en was het verder heel rustig winkelen.

Wel, in het Aviodrome waren tal van hobbyisten-clubs aanwezig die zich temidden van een enorme wirwar aan draden en computer-apparatuur verlustigden aan het naspelen van vliegen met een Jumbo. Velen hadden een namaak vliegtuigstuur opgesteld, droegen allemaal koptelefoons met microfoontjes en spraken elkaar in steenkolen Engels allerlei opdrachten toe: “Cabin-crew  prepare for take off!”, en daarna was het even niet storen want de start vergde alle aandacht. Zo vlooog men de hele virtuele wereld over, gezeten in een plastic stapelstoeltje. Wie over wat meer geld beschikte had uit triplex een complete cockpit nagebouwd met veel lichtjes en intstrumenten en wie miljonair was of genoeg over had van de afkoopsom om de vrouw het huis uit te krijgen kon voor 86000 euro een echte mini-flightsimulator aanschaffen, een bewegend ei op hydraulische pootjes voor in de huiskamer.
Maar ja, het kan altijd nog erger. Ik herinner mij eens een uitzending op televisie waarin een keurige ambtenaar zodra hij thuiskwam alle meubilair aan de kant schoof, om vervolgens, voornamelijk gezeten op de vloer, met allerlei zelfgemaakte popjes en vlaggetjes en andere attributen de volledige Olympische spelen na te bootsen, inclusief het afspelen van alle volksliederen, waarbij hij plechtig in de houding bleef staan ( “Als ik van een land geen volkslied kan vinden dan neem ik het volkslied van een land uit de buurt”). Zijn vrouw zag alles welwillend aan en bracht geregeld een kopje koffie :”Ja voor het zelfde geld zit hij elke avond in de kroeg!”. Overdag zat de beste man weer gewoon op kantoor.

Ik heb dus ook zo’n namaakstuur gekocht. Het vliegt fantastisch. Net echt! Nu nog wachten tot mijn vrouw koffie komt brengen. Maar dan kan ik lang wachten….en gelijk heeft ze.