Vorige week, onderweg naar school, was ik getuige van een drama waarbij de Europese verkiezingen of de afgang van de Toppers bij het songfestival in het niet vallen. Voor mijn ogen werd een kind bruut aan een krijsende moeder ontrukt. Dat de dader hier een reiger was en de moeder een witte eend, doet niets aan het gruwelijke tafreel af.
Ik overwoog nog even van de fiets af te stappen en in een soort huppelende hinkstapsprong achter de kinderrover aan te gaan, in de hoop al mijn wraakgevoelens omtrent mijn eigen leeggeroofde tuinvijver op het beest te kunnen botvieren, maar tevergeefs: hoog in de lucht werd het donzige eendekuikentje meegevoerd, de moeder en mij hulpeloos achterlatend.
’s Middags zwom zij ogenschijnlijk onbekommerd weer in de vijver rond, volgens mij nu geheel ontdaan van kroost, en dus eigenlijk ook een hele zorg minder. Kunnen beesten eigenlijk gevoelens van bijvoorbeeld blijdschap of ongenoegen uiten? Ongetwijfeld. Mijn katten kunnen mij uiterst verwijtend aanstaren als ik ze bijvoorbeeld de verkeerde brokjes voorzet, en een groot schuldgevoel overmant mij bij een dergelijke gelegenheid.
Wetenschappers zijn de laatste tijd druk in de weer met het kweken van een gen voor spraak bij muizen. Je moet er toch niet aan denken dat die beesten straks in het proefdierlaboratorium de onderzoekers nog even allerlei verwensingen toeslingeren bij het uiblazen van de laatste adem. Of wat je te horen krijgt aan jammerkreten als mijn kat op zijn hoge leeftijd toch nog een muis weet te verschalken. Wat zou die eend geroepen hebben, en wat zou die reiger geantwoord hebben.
Dieren worden steeds menselijker: muizen produceren ook al menselijke moedermelk. De schappen in de supermarkten vullen zich straks met anderhalve literpakken muizenmelk, gemolken middels hééél kleine melkrobotjes.
Straks als het gaan winteren krijgen we ook weer diverse “kledinglijnen voor uw huisdier”, en over een aantal jaren evolutie doet de Partij voor de Dieren ook echt mee met een aantal dierlijke kandidaten.
Tot voor kort kon ik mij op mijn digitale wekkerradio even voor zevenen laten wekken door Birdsong-radio, en wat is er nou groter en opbeurender nieuws dan de zang van de nachtegaal of een koor van bosvogels? Helaas was dat nieuws niet goed genoeg en is de stem der vogels weggedrukt door hardrock en rapmuziek.
Vogels gaan sowieso een zware tijd tegemoet. In China groeit momenteel een kat met vleugels op. Wat een drama. Nu die muizen nog, als die nu ook vleugels krijgen, wordt de strijd weer een beetje minder ongelijk.
