Winnen of verliezen? ( met bijbehorende toespraak )

Wel, de grote dag is dan aangebroken: de prijsuitreiking van de Dutch Bloggies 2008, waarbij Wauwel meedingt naar de titel “Beste Weblog op Onderwijsgebied”.
Vanavond zullen we het weten. Wauwel is zich nu geestelijk en lichamelijk helemaal aan het voorbereiden: nog even naar de kapper, nette schoenen poetsen, een toeristisch gidsje voor Den Haag kopen, de treinenloop bestuderen, pakje boterhammetjes smeren voor onderweg, de paraplu controleren op gaatjes, want regen en sneeuw voorspeld, een thermoskan met thee mee voor als ik het daar vanavond allemaal niet lust.
Wauwel bereidt nu ook twee toespraken voor, die de lezer hier straks zelf tot zich kan nemen, al naar gelang de uitslag:

Bij winst ( niet te verwachten trouwens ), dient men toespraak A te lezen. Men moet zich dan een dolgeworden, aan de hysterie grenzend publiek voorstellen, waarbij mijn woorden – telkens door donderend applaus onderbroken- nauwelijks te verstaan zullen zijn. In zo’n geval is de integrale tekst hier dus heel handig.

Bij verlies ( zeer waarschijnlijk, want de andere kandidaten hebben veel meer nuttige tips voor het onderwijs, en ja, die kan ik toch écht niet meer bedenken ), dient men toespraak B te lezen en toespraak A als niet geschreven te beschouwen. Ook daarbij weer een juichende menigte als achtergrondgeluid ( voor de winnaar ), waarbij men zich Wauwel dan enigszins verscholen achter een palmboompje moet voorstellen, stilletjes een hapje pinda’s tot zich nemend, het huilen nader dan het lachen, en zich afvragend waarom hij toch ooit voor onderwijs heeft gekozen en waarom hij niet gewoon loodgieter of zo is geworden, want die zijn tegenwoordig niet aan te slepen en die verdienen twee keer zoveel als de gemiddelde doorsnee-docent.

Toespraak A ( dus te lezen bij winst.)

“Landgenoten, het heeft ons zeer behaagd dat Wauwel is uitgekozen als beste weblog van Nederland op onderwijs!( donderende ovatie, flitslichten en gedrang van pers en fans voor het podium ). Ja, dank u, dank u. Vanaf heden zal het onderwijs in de lage landen een nieuwe fase in gaan. Mogelijk vannacht nog, maar uiterlijk morgen zal ik minister Plasterk in mijn computer- annex knutselkamertje ontbieden om een eerste serie verkennende gesprekken te voeren. Daarna zal ik een rondreis langs de Europese hoofdsteden ondernemen om ook daar de zaken die ik geregeld bespreek in Wauwel aan de orde te stellen. Er zal een frisse wind door de onderwijswereld gaan waaien, waarbij er weer les gegeven wordt zonder gewauwel. Onderwijsadviesbureau’s zullen sidderen in hun luxe resorts. Docenten zullen weer – losjes om zich heen meppend zonder angst voor een proces – met een blijde glimlach voor de klas staan en ’s avonds hun zieleroerselen aan het internet toevertrouwen ter lering ende vermaak, in foutloos Nederlands bovendien, niet gehinderd door enige angst voor meelezend management. Het onderwijs wordt weer leuk! Geen petjes meer in de klas! Het schooluniform komt terug! De tijden van HBS, Ambachtschool en Middelbare Meisjesschool zullen terugkeren. Vlijt en gedrag worden weer meegeteld op het rapport! 2008 wordt het jaar van de coming out van de docent, de nieuwe internet-held! Docenten aller landen, verenigt u! Het is tijd om te bloggen!” ( donderend, minutenlang aanhoudend applaus, waarna ik snel door veiligheidsbeambten in een gereedstaande limousine wordt afgevoerd.)

Toespraak B ( dit zal hem dus wel worden… )
“Hallo schat….. nou, het is niks geworden hoor. Ik dacht het al. Wat zeg je? Het is hier zo’n herrie van al die vreselijke lui hier…..Nee, ik vond er vanf het begin al niks aan……nee, ik had nooit mee moeten doen. Zonde van mijn geld ja, weer 15 euro aan een treinkaartje versmeten……Ja…. hadden we de gulden nog maar ja….Wat?…. Ja…. het ging alleen maar over sex en drugs en zo, ze waren hier volgens mij ook allemaal stoned……… ja, dat heb je in zo’n grote stad….. en dat taalgebruik…. tenenkrommend. Nooit goed onderwijs gehad, da’s wel duidelijk. Ja… ook veel buitenlanders ja…maar ik ben niet gestoken of zo, nee.
En die hapjes waren niet te eten nee, van dat Japanse visgedoe en van die zwarte korreltjes, ik geloof dat dat nu kaviaar was. Nou, geef mij naar Iglo-vissticks. Morgenavond weer lekker gehaktbal hè? Ik heb ook nog een hele berg correctiewerk. Ik heb wel een nieuwe schooltas gekocht hier, zo’n mooie bruine leren met twee vakken aan de voorkant. En een setje Bic-pennen, was in de aanbieding. …….Rode ja……Nee niet te duur, één gulden en twintig cent. O ja, euro……. ja, ik kom nou gauw naar huis…. ja, ik zal voorzichtig zijn. Leg de warme kruik maar vast in bed……en die computer gaat de deur uit.”