Weer even iets lokaals over het dorpje waar ik woon, dat is zo af en toe wel nodig.
Onlangs mochten wij in de plaatselijke krant lezen dat het weledelgestrenge gemeentebestuur van Barneveld droomt van een aansluiting bij de Randstad. Het zou weer de zoveelste impuls voor Barneveld betekenen. Blijkbaar is ons dorpje zonder impulsen ten dode opgeschreven, dus grijpen wij terug op impulsen om de gang er in dit blijkbaar kwijnende achtergebleven gat nog een beetje in te houden.
Waneer je als argeloze burger een beetje om je heen kijkt, zijn er inderdaad genoeg voortekenen die allemaal naar deze dreigende aansluiting wijzen:
We krijgen een echt Transferium ( in Nunspeet hebben ze sinds enkele jaren ook een mooi transferium en daar zie ik inderdaad wel eens een auto geparkeerd staan ), we krijgen een met de Betuwelijn vergelijkbare lightrail, we worden Food Valley ( de Barneveldse sprits ? ) en Poultry Centre ( de link verwijst naar een uitermate boeiende website van een “kalkoenbroederij”, of “boerderij”, het kan een tikfout wezen ) , we hebben nu een bibliotheek met een echte boeken-innameautomaat, we stampen onder aanvoering van projektontwikkelaars de ene na de andere woonwijk uit de grond, we bouwen grote kantoorcomplexen zodat we net als de Randstad duizenden meters leegstaande kantoorruimte hebben, we willen ingebed worden in een net van snel- en rondwegen ( we hebben elke ochtend al echte files die op de radio genoemd worden ! ), er loopt al een poema in de buurt die veel publiek trekt, het gemeentebestuur kent allerlei schandalen en weggestuurde wethouders, we willen grote parkeergarages en we krijgen, als klap op de vuurpijl, 
een gemeentehuis dat het paleis van de voormalige Roemeense dictator Ceaucescu tot een armzalig plaggenhutje moet degraderen. Wie de mastodont die op het voormalige Raadhuisplein verrijst heeft gezien, kan dat slechts beamen. En daar mag tegen elke prijs wat kunst tegen aan gegooid worden, want dat heb je tenslotte ook in de grote stad.
Het wachten is nog op een tweede nationale luchthaven, een zeehaven ( bij Zeumeren, of de Barneveldse Beek, dacht ik zo ) en een aanvraag voor het verzorgen van de Olympische Spelen of het WK Voetbal op de sportvelden in ons dorpje. Ongetwijfeld werkt men achter de schermen al kwijlend aan een “bidbook”.
Kortom, met een gemeentebestuur wat natte dromen lijkt te krijgen bij gedachtenkronkels over aansluiting bij de Randstad, moeten we voor de toekomst van Barneveld het ergste vrezen.