[youtube]http://nl.youtube.com/watch?v=pQHX-SjgQvQ[/youtube]
’t Is vakantie, en dan móet een weldenkend mens toch enige tijd nemen voor het lezen van een boek. Er zijn lieden die een boek heel erg 2007, bijna 2008 vinden. Gaat het boek verdwijnen door oprukkende nieuwe media, behoren boeken tot de oude media? Onlangs zag ik een presentatie op een congres, waarbij een vergelijking werd gemaakt tussen computergames en boeken: welke van de twee heeft meerwaarde?
Stel je voor, dat de computergame er eerder zou zijn geweest dan het boek, zou het laatste dan ooit nog tot ontwikkeling zijn gekomen? Dat was de teneur van de presentatie: over de hoofdpersonen van een game heb je controle, over die van een boek niet. De gebeurtenissen in een game kun je sturen, in een boek gaat dat niet. In een game heb je beschikken over beeld en geluid, bij een boek moet je dat er allemaal bij fantaseren, zeker als er al geen plaatjes in staan. Het is bewezen dat beelden meer zeggen dan woorden, zeker als die ook nog eens ondersteund worden door geluiden. Een game daagt uit, een game heeft levels die je kunt bereiken, een boek niet. Is het lezen van een boek een zinloze tijdsverspilling in plaats van het spelen van een game? Wat word je wijzer van een beetje suffig in een hoek een boek lezen?
Niet vrolijk word je van zo’n presentatie. Gaan wij straks een situatie krijgen waarin het kleine kind bij het naar bed gaan tegen de vader zegt: “Hè pap, zet nog eens even de dvd van Pluk van de Petteflet op”, of – erger nog- “Mag ik nog even een kwariertje Pluk van de Petteflet-gamen?”. Hoe lang houdt het boek het nog uit? Wat is heerlijker dan de geur van papier in een oud boek wat langvervlogen herinneringen op roept? Is er bij een game nog ruimte voor enige rudimentaire vorm van fantasie? Niet dus. Daarom valt een film die naar een boek gemaakt is vaak zo tegen. Wèg is de voorstelling die je je van de hoofdpersonen en de omstandigheden gemaakt hebt.
Jongeren lezen vrijwel niet meer, beheersen trouwens de kunst van het lezen nauwelijks meer. Die gaan straks dus nog met grote moeite voorlezen aan hùn kinderen, en dan vooral niet te moeilijk, want stel je voor dat het niveau van de Metro en de Spits overschreden wordt. Ik hou mijn hart vast.
Tot slot nog een prachtig filmpje wat ik vond op de site van Don Crowley ( BFF). Het is een reclame voor een grote uitgeverij, over een haast niet meer bestaande wereld waarin zij leven: de boekenwereld. Een wereld om je eens ongegeneerd in onder te dompelen. Heerlijk!
[vimeo]http://vimeo.com/2295261[/vimeo]