Een auto is nèt een spermatozoïde. Rijmt ook een beetje: bolide, spermatozoïde. Waarom dat zo is zal ik straks wel vertellen, maar zo’n openingszinnetje trekt in ieder geval veel bezoekers, zowel mannelijke als vrouwelijke.
Mijn buurman had altijd een kleinere wagen dan ik, dat is héél belangrijk voor mannen. Die van henzelf moet altijd de grootste zijn. Bovendien heeft hij een auto van de zaak, dus niet eens van zijn eigen geld, en ook dat is belangrijk. In je hart ben je daar natuurlijk stinkend jaloers op, want jij moet het allemaal uit eigen zak betalen, maar dat ga je en plein public natuurlijk nooit toegeven.
Nu heb ik een andere auto gekocht. “Ik” heb een auto gekocht, niet “wij”. Mannenzaak. Mijn vrouw zei: “Je doet maar, als hij maar zuiniger is”. Wanneer het echt belangrijk wordt, het grotere werk, beslist de man blijkbaar. Het kan natuurlijk ook een listig spel zijn. Je vrouw laat je de vrije hand, waardoor je met zó’n enorm schuldbesef wordt opgezadeld dat je alleen nog maar een heel klein pieterpeuterwagenetje durft te kopen. Een man zal daar dus nooit achter komen. Toch inderdaad maar een wat zuiniger type aangeschaft, en die is dus automatisch ook kleiner. Hoe verkoop je zoiets nou weer aan andere mannen, dat je een kleinere hebt. Een bezit van een auto is voor een man blijkbaar niets anders dan ultieme sex.
En nu kom ik weer bij mijn spermatozoïden. Kijk maar naar de weg. Zodra het licht op groen springt scheuren al die kerels weg, mekaar snijdend en opjagend, dringend en slingerend om toch maar als eerste bij het doel te zijn. En komen ze een beetje op leeftijd, dan is zo’n auto niks meer waard. Naar de sloop er mee. En je zal het toch met een tweedehands wagen moeten doen. Nu is ook duidelijk waarom je bij een autorace zoveel mooie vrouwen ziet rondhangen. En waarom je bij autoshows altijd schaars geklede dames over de motorkap ziet kronkelen. Hoe groter, hoe beter. Daarom scheppen mannen op feestjes altijd zo op over hun auto’s. Daarom pimpen jonge knullen hun Golfje met allerlei toeters en bellen. Daarom had ik eigenlijk het liefst een grote Hummer gekocht.
Ben je als man eenmaal op leeftijd, dan eindig je rondtuffend in een scootmobiel op drie wielen. Ja, het houdt eens op.
Het is dus nu een Zafira geworden. Stuk zuiniger dan de vorige, maar ook kleiner. En: precies het zelfde als die van de buurman, zelfs de kleur. Ook dat nog.
Maar: ik heb wel getint glas, en lichtmetalen velgen, en mistlampen voor, en een zwaardere motor. Hij niet, gelukkig maar….