Trouwe lezertjes kennen mijn voorliefde voor seminars, althans voor de uitnodigingen. In het blad “Management Team” worden de lezers uitgenodigd deel te nemen aan een ééndaags seminar met de nogal moedeloosmakende titel “Leiding geven aan mensen die geen zin hebben“. Ter aansporing heeft het seminar nog als ondertitel meegekregen: “De edele kunst van het vooruit branden“. Wie nog aspiraties had om eventueel manager te worden, is na het zien van het bijbehorende fantastisch gevonden plaatje wel genezen.
Nu geef ik 365 dagen per jaar leiding aan mensen die vaak geen zin lijken te hebben, zowel op school als de overige dagen thuis. Dat gevoel bekruipt mij in elk geval soms.
Als ik verder lees in de circulaire gaat het beeld steeds meer kloppen, waarbij ik voor mijzelf het woord “manager” even vervang door het wat simplistischer “docent” ( ook te vervangen door “ouder”, dit naar eigen inzicht ).
“In elke klas lopen ze rond, mensen die om 9 uur ( of iets later ) arriveren, om klokslag vijf uur – in het onderwijs meestal drie uur – weer naar huis gaan en in de tussentijd niets presteren”. Gelukkig weet men ons te melden dat ook ongeïnspireerde mensen een gevoelige snaar hebben, zodat ze niet al te veel in mijn eigen “zone van discomfort” zullen doordringen. Dat zal mij uiteindelijk helpen om “karaoke-commitment” te voorkomen. Het hele seminar is onder de deskundige leiding van iemand die ik wel eens een dagje voor de klas zou willen zien.
Dan moet hij wèl niet zo lichtgeraakt zijn als de docenten in onderstaande filmpjes, want dan loopt het weer helemaal mis.
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=hut3VRL5XRE[/youtube]
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=KbdWVO8D8uQ[/youtube]
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=sKv94iuY1cE[/youtube]
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ymBz1pwSEnw[/youtube]
Gelukkig laat mijn Amerikaanse collega na afloop van zijn ontploffing nog wel even gezellig met z’n allen het volklied zingen…..