Al eerder schreef ik eens een stukje over Second Life. Voor de nieuwelingen: Second Life is de naam van ons snelst groeiende werelddeel. Het aantal bewoners verdubbelt ongeveer maandelijks, de economie is booming, beurskoersen stijgen hemelhoog, en de sky is werkelijk geen limit meer want iedereen kan naar hartelust rondvliegen. Vervuiling is er niet, je vrienden zijn er vierentwintig uur per dag aanwezig van over de hele wereld, en dat alles vanuit je luie stoel. Je gaat snowboarden, zeilen, dansen, vliegen, op huizenjacht, winkelen, lekker eten, naar sportwedstrijden en naar school, en als het meezit verdien je met je pas opgezette zaak nog een hoop geld. Second Life is niet echt, en toch ook weer wèl. De naam is treffend: een virtuele wereld, waar mensen in de echte wereld al heel wat uren door brengen, soms tot in het absurde toe. Je kunt er virtueel trouwen en scheiden, en ook een virtuele begraafplaats is gesignaleerd. In Second Life gaat veel geld om: virtueel geld, wat je weer om kunt zetten in harde dollars. Er is een echte beurs, er is een vestiging van Harvard, bij de Postbank kun je virtueel pinnen, en wie bang is te verdwalen maakt een afspraak om 12.00 uur op één van de grote meeting points of in een pittoresk steegje met een virtuele gids, die je rondleid door bijvoorbeeld virtueel Amsterdam.
Zelf leid ik alweer een aantal maanden een virtueel leven in een kwijnende kunstgalerie in een uithoek van Second Life, waar ik een lapje virtuele grond heb gekocht. Daar verkoop ik virtuele schilderijen aan virtuele klanten. De zaken lopen matig, het sukkelt met de kunst. Beter had ik een winkeltje in Second Life Looks of gebaren kunnen beginnen. Goede handel. Betaal en je ontvangt de mogelijkheid om je virtuele ik bijvoorbeeld van ruig borsthaar te voorzien, of een van echte design-bril. Ik denk dus ernstig over een andere nering, of misschien verkoop ik mijn lapje grond wel aan een speculant, want die zijn er ook al gesignaleerd. Wie eens gezellig met mij wil keuvelen, gaat naar Second Life, maakt een gratis account aan en vraagt naar Rein Barrett, dat ben ik dus. Meestal ben ik in de buurt van de virtuele educatieve afdeling.