
Dit is een stukje voor de oudgedienden onder ons, en dan bedoel ik hen die eind jaren ’60, begin jaren ’70, net als ik de wereld dachten te verbeteren met in het achterhoofd de muziek van onder andere Ekseption. Afgelopen week overleed bandleider Rick van der Linden. We hadden toen lang haar, we liepen in een ( wit ) spijkerpak en we reden bij voorkeur op een Puch . Nu behoorde ik volgens mij tot de arme tak der bevolking, dius ik moest het doen met een grijze Mobylette, die ik had voorzien van een onverantwoord hoog stuur en paarse en roze beschildering. Je reed daarop met een open hangende Afghaanse jas ( ook in de winter ) en een lange wapperende das. Ik woonde toen in Haarlem op de Verspronckweg 309 , en Ekseption huisde toen net om de hoek in een huis tegenover de LTS. Althans, hun vrachtwagen stond daar geregeld voor de deur. Mijn kamer hing dus vol met Ekseptionposters die ik zelf op grote rollen behangpapier maakte. Ik projecteerde vloeistofdia’s op de muren, stookte wierook als een bezetene en draaide singletjes van Ekseption volledig grijs op mijn pickup. Ik luisterde naar Candle-light met de smartelijke stem van Jan van Veen, en was voortdurend hopeloos verliefd op meisjes die dat niet op mij waren. Ze zágen me niet eens, en als ik mijn jeugdfoto’s zo terugkijk kan ik mij daar iets bij voorstellen. Ik ging naar hun optredens in zaaltjes in Haarlem-Noord, toen ze nog “The Incrowd” heetten, daarbij spiedend naar Yvonne, op wie ik hopeloos verliefd was. ( vele jaren later bleek zij ook hier in Barneveld te wonen, ik heb haar zelfs nog tekenles gegeven! ). Niet veel later maakte ik kennis met mijn eerste tongzoen, met ene Margreet in bar-disco “De Kop”in Bloemendaal aan Zee. Ik dacht, wat doet ze nou? Ja, wist ik veel. Het moment staat voorgoed in mijn geheugen gegrifd, en ook de muziek die daarbij gedraaid werd: “Spirit in the Sky”, van Norman Greenbaum. Maar goed, Rick – “Ricktator” werd hij later genoemd- is niet meer en speelt nu de sterren van de hemel in de hemel. Een stukje Haarlems jeugdsentiment is heengegaan. Morgen zal ik Kazaa maar weer eens afstruinen op zoek naar “Air”.

