Een scholengemeenschap in Lelystad heeft in het kader van de actie “Hoe krijg je genoeg leerlingen binnen op de komende open dag” een nieuw lokmiddel uit de kast getrokken: Transcedente Meditatie. Nu kan ik me voorstellen dat je oplossingen zoekt voor het feit dat het grootste deel van je personeel blijkbaar op een moderne PABO heeft gezeten, of dat het grootste deel van de leerlingen voornemens is daar naar toe te gaan, maar op Transcedentie Meditatie was ik nog niet gekomen.
Als ik even op de site van TM rondkijk, vind ik daar de volgende zinsnede: ” Scholieren en volwassenen die regelmatig TM beoefenden, namen significant meer toe in intelligentie dan zij die vaak een meditatie oversloegen. “. Het is duidelijk: het plaatselijke College van Bestuur is tijdens één van haar clinics door een duur onderwijsadviesbureau bij de Maharishi gedumpt, en heeft terstond het licht gezien tijdens een boeiende workshop met veel zelfactiviteit.
Wat zal de volgende activiteit zijn? Ik zie de lessen daar al helemaal voor me. Geen bel meer, maar een roffel op de klankschalen, tafels en stoelen de deur uit, iedereen in Lotus-houding op de grond ( kostenbesparing! ). Geen lesuitleg door de docent ( = swami ) meer, maar gewoon een diep gemurmel vanuit je oerwezen: “Oehmmmmmmmmmmmmmmm”, en de klas: “Ahmmmmmmmmmmmmm”. Tussen de middag bakkie rijst, joint en coole sitar-muziek. Tegen het einde van de dag losjes boven de grond zwevend naar huis.