Leken hebben bij de titel vermoedelijk associaties met een nieuw dieetproduct of een nieuw soort incontinentieluier voor de oudere mens. Ingewijden zoals ik weten echter dat Kizomba de naam is van een dans die zijn oorsprong vindt in Angola en die als zeer sensueel en romantisch te boek staat. Nu is Wauwel op de hoge leeftijd van bijna 60 vanzelfsprekend ook nog steeds een zeer sensueel en romantisch typje, en mijn gade niet minder.
Zo strompelden wij al een jaar lang na een dag hevig zwoegen in het onderwijs trouw naar de salsalessen in Amersfoort, om ons daar over te geven aan blijde pasjes en Zuidamerikaanse sferen. Onder leiding van onze dansleraar – vanzelfsprekend van opgewekte Surinaamse origine – leerden wij daar vurig bloed door onze aderen te laten stromen en langzaam maar zeker te transformeren van een boertige klompendanspaar tot een redelijk soepel bewegend stel op leeftijd. Nu is het wél zo, dat ondanks de lage temperaturen in dit koude kikkerlandje mijn lichaamstemperatuur door alle inspanningen tot tropische waarden steeg, en ik dus eigenlijk elke keer een pak badhanddoeken mee zou moeten nemen. De conditie kalft met de jaren dus toch wel behoorlijk af, en ook bleek Wauwel niet meer helemaal de souplesse van de jongere danspartners te hebben die hij tijdens de lessen in de klamme handen kreeg. Ik had geregeld meer het gevoel met een kronkelende en vooral niets wegende paling in mijn handen te staan dan met iemand van vlees en bloed. Je voelt je op zulke momenten toch een behoorlijk wederrechtelijk aangeklede zeekoe, om Bordewijk maar weer eens te citeren.
Wanneer ik daarna weer met mijn vrouw mocht dansen was dat een verademing, om dat je
a. je buik niet meer zo in hoefde te houden en
b. je jezelf niet zo heel erg meer hoefde uit te sloven om nog enige dansindruk te maken.
Wat ook bijdroeg aan het gevoel van eigendunk, was het feit dat vlak vóór onze les nog een groep bezig as die nét begonnen was met salsa, en dan voel je je toch weer een beetje als één bonk gestaalde perfectie en soepel geolied spierenstelsel. Ik had dus duidelijk iets geleerd.
Maar goed, de lessenserie was voorbij en dan is zo’n zomervakantie toch een hinderlijke onderbreking van deze heilgymnastiek. Gelukkig werd er ook een zomercursus aangeboden die werd gevolgd door vijf lessen kizomba. Op YouTube zie je wanneer je dat woord in tikt nog nét geen copulerende paren die op de maat van opzwepende muziek met het een en ander bezig zijn, dus de nieuwsgierigheid was toch wel een beetje gewekt. De dansleraar verzekerde mij dat het niet alleen maar voor hitsige pubers was ( boosaardige lezertjes denken nu dat ik dan tot de categorie hitsige bejaarden behoor ), dus afgelopen maandag volgde na de salsa de eerste les kizomba.
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=PdH_0yqOZ0I[/youtube]
Het filmpje deed vreesachtig vermoeden dat men gelijk met blinddoeken aan de slag ging, en dat ik gekleed in slechts een hemd, een broek met kettingen en het kruis op mijn knieën, met kale kop en de nodige tattoo’s aan de bak moest, maar onze danslerares, een jong rubberen ding met Slavisch-Engels accent, voorkwam erger. Vier basisbassen moesten wij leren waarbij je eigenlijk nauwelijks bewoog en het effect is nu, enkele dagen later, een heftige spierpijn in mijn zijden. Hoe een mens zo enorm kan kronkelen alsof elke ruggengraat ontbreekt, is mij een raadsel.
Voorlopig hoef ik dus nog niet op zoek naar blinddoeken en mogelijk zelfs kettingen, en hoeft mijn gade nog niet in een of ander niemendalletje achteloos door mij heen en weer geslingerd te worden. Daarnaast verheug ik mij nu al enorm op het vooruitzicht straks, wanneer we de jaarlijkse bingo- annex feestavond in het verzorgingstehuis hebben, mijn zaalgenoten versteld te doen staan met een mogelijk wat krakkemikkige en stijve maar wél enthousiaste kizomba, hopelijk zonder rollator. Dansen houdt je namelijk ernstig jong!